Ελεάννα Κλαψινάκη!
Εργασία : 
Τι είναι το πλασμώδιο , το τοξόπλασμα και πώς απειλούν την υγεία μας;
Τι είναι η Candida ή λευκάζουσα και τι προκαλεί;

Τι είναι το τοξόπλασμα;  Η τοξοπλάσμωση είναι μια συστηματική ασθένεια που την προκαλεί το πρωτόζωο τοξόπλασμα, ιδιαίτερα το είδος Toxoplasma gondii, μεταδιδόμενο στον άνθρωπο από τα κατοικίδια. Αν και η μόλυνση είναι σε γενικές γραμμές ήπια και χωρίς συμπτώματα για άτομα με υγιή ανοσοποιητικά σύστημα,είναι επικίνδυνη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης γιατί το παράσιτο μπορεί να μολύνει τον πλακούντα και το μωρό.Η ασθένεια μπορεί να είναι τραγική και να προκαλέσει θάνατο στη γέννα ή μακροχρόνια προβλήματα.Ευτυχώς υπάρχουν πάρα πολλά που μπορείτε να κάνετε για να αποφύγετε τη μόλυνση.

Tι μπορεί να μας προκαλέσει ;

Η επίκτητη τοξοπλάσμωση διακρίνεται σε οξεία, χρόνια και ασυμπτωματική. Η οξεία θυμίζει ιογενή λοίμωξη εμφανίζοντας τα ακόλουθα συμπτώματα: διόγκωση λεμφαδένων, πυρετό, πόνο στις αρθρώσεις και τους μυς κ.ά. Συνήθως, τα συμπτώματα υποχωρούν και η νόσος καθίσταται χρόνια. Σε αυτήν την περίπτωση η νόσος μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα από το νευρικό σύστημα και τους οφθαλμούς. Η ευαισθησία είναι γενική, αλλά ανοσία αναπτύσσεται γρήγορα και οι περισσότερες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές.Εάν μια γυναίκα μολυνθεί από το τοξόπλασμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, πολλές φορές οδηγείται σε μόλυνση και το έμβρυο. Προσβολή του εμβρύου, σε συνδυασμό με ελλιπή θεραπευτική αντιμετώπιση μπορεί να είναι μοιραία (αυτόματη αποβολή, ενδομήτριος θάνατος) ή να οδηγήσει στη γέννηση βρέφους με σοβαρές ανωμαλίες στο νευρικό σύστημα και τα σπλάγχνα του. Παλαιά μόλυνση του εμβρύου της μήτερας είναι δυνατόν να οδηγήσει σε μόλυνση του εμβρύου μόνο σε περιπτώσεις αναζωπύρωσης της νόσου, όπως επί υποκείμενης αιτίας ανοσοκαταστολής.

Η τοξοπλάσμωση αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν μολύνει ανοσοκατεσταλμένα άτομα. Σε 

ασθενείς, π.χ. με AIDS, η ασθένεια εμφανίζεται ως διάχυτη νόσος, με βαριά κλινική εικόνα που 

συνήθως αφορά το νευρικό σύστημα και συχνά καταλήγει σε θάνατο. Τέτοια άτομα βρίσκονται σε 

υψηλό κίνδυνο νόσησης από επανενεργοποίηση της λοίμωξης.

Τι είναι το πλασμώδιο;

Η μαλάρια (ελονοσία) είναι μόλυνση που προκαλείται από το παράσιτο πλασμώδιο. 

Το παράσιτο μεταδίδεται στους ανθρώπους από τον κώνωπα τον ανωφελή που είναι 

μολυσμένος από το παράσιτο.

Υπάρχουν 4 τύποι πλασμωδίων. Η πλειονότητα των περιπτώσεων μαλάριας, οφείλονται στο

πλασμώδιο falciparum που είναι το πιο επικίνδυνο και θανατηφόρο.

Προσβάλλονται παγκόσμια από ελονοσία 300 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο.

Υπολογίζεται ότι η νόσος ευθύνεται για περισσότερο από 1 εκατομμύριο θανάτους ετησίως.

Τα παιδιά και οι έγκυες γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο.

 Τι μας προκαλεί;

Εάν η μόλυνση δεν αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά, μπορεί να προκληθεί εγκεφαλική ελονοσία. Ο ασθενής μπορεί τότε να πέσει σε κώμα και να αποβιώσει.

Άτομα που έχουν ταξιδέψει σε περιοχές όπου υπάρχει ελονοσία ή ακόμη έχουν περάσει και κάνει σταθμούς σε τέτοιες περιοχές, εάν υποψιαστούν ότι παρουσιάζουν σημεία ή συμπτώματα που έχουν σχέση με ελονοσία, πρέπει άμεσα να ζητήσουν συμβουλή γιατρού.

Η διάγνωση γίνεται όταν αναγνωρισθεί το πλασμώδιο στο αίμα του ασθενούς σε εξέταση με μικροσκόπιο.

Η θεραπεία της νόσου βασίζεται σε φάρμακα που παρεμβαίνουν στο κύκλο ζωής ή στο μεταβολισμό του παράσιτου.

Η πρόληψη βασίζεται στην αποφυγή έκθεσης σε κουνούπια και στη θεραπεία των ανθρώπων που έχουν ήδη μολυνθεί. Δυστυχώς όμως, σε πολλές χώρες του κόσμου τα προγράμματα ελέγχου και καταπολέμησης της μαλάριας δεν είναι αποτελεσματικά λόγω έλλειψης πόρων και επαρκούς οργάνωσης.

(Τα άτομα που ταξιδεύουν σε περιοχές του κόσμου όπου υπάρχει ελονοσία, πρέπει να λαμβάνουν προφυλακτική φαρμακευτική αγωγή. Τα περισσότερα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της μαλάριας, χρησιμοποιούνται και για την πρόληψη της. 

Τα ανθελονοσιακά φάρμακα πρέπει να λαμβάνονται ακριβώς όπως τα έχει συστήσει ο γιατρός. Συνήθως η χορήγηση τους, πρέπει να αρχίζει 1 εβδομάδα πριν από το ταξίδι (μεφλοκίνη, χλωροκίνη) και συνεχίζεται για μέχρι 4 εβδομάδες μετά την επιστροφή. Η προγουανίλη και η δοξυκυκλίνη, χορηγούνται ημερησίως.)

Candida ή λευκάζουσα τι είναι;

Η μυκητίαση είναι μια ιατρική κατάσταση του 21ου αιώνα που επηρεάζει περίπου το 1/3 του συνολικού πληθυσμού όλων των δυτικών βιομηχανοποιημένων χωρών. Η νόσος παρουσιάζεται με μια γενικευμένη μυκητιασική λοίμωξη που παράγεται από τον μικροοργανισμό που κάποτε ήταν γνωστός σαν Monilia Albicans αλλά τώρα αποκαλείται Candida Albicans.

Τι προκαλεί;

Ο μικροοργανισμός αυτός προκαλεί ένα σύνδρομο, με όχι σαφώς αφοριζόμενα χαρακτηριστικά - μια σειρά χρόνιων διαταραχών που γενικά επηρεάζουν τα εννέα διαφορετικά συστήματα του σώματος: το πεπτικό, το νευρικό, το καρδιαγγειακό, το λεμφικό, το αναπνευστικό, το αναπαραγωγικό, το ουροποιητικό, το ενδοκρινικό και μυοσκελετικό, αλλά ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ!!

ΛΕΥΚΑΖΟΥΣΑ -candida-

Tα νοσήματα που προκαλούνται στον άνθρωπο από παθογόνους μύκητες ονομάζονται μυκητιάσεις. Η Candida albicans (κάντιντα η λευκάζουσα), ανάλογα με το όργανο που προσβάλλει, μπορεί να προκαλέσει πνευμονική καντιντίαση, κολπίτιδα, στοματίτιδα. Τα δερματόφυτα αποτελούν μια ειδική κατηγορία μυκήτων που προσβάλλουν το δέρμα, ιδιαίτερα το τριχωτό μέρος της κεφαλής, αλλά και τις μεσοδακτύλιες περιοχές των ποδιών προκαλώντας ερυθρότητα και έντονο κνησμό.

Ερώτηση 1) Τι είναι το πλασμώδιο, το τρυπανόσωμα, το τοξόπλασμα και πώς απειλούν την υγεία μας;
Το πλασμώδιο είναι κύτταρο με πολλούς πυρήνες, το οποίο αποτελεί αυτοτελή ζωική μάζα και παρουσιάζει αμοιβαδοειδή κίνηση και ένα είδος φαγοκυττάρωσης. Κύριοι ξενιστές των πλασμωδίων είναι οι ανωφελείς κώνωπες, ενώ η μετάδοσή τους στον ενδιάμεσο ξενιστή (άνθρωπο) γίνεται
με το δήγμα των αιμοδιατρεφόμενων αρθροπόδων.

Το τοξόπλασμα είναι ένα ενδοκυττάριο που αποικίζει σχεδόν όλους τους ιστούς, αλλά ιδιαίτερη προτίμηση δείχνει στο μυϊκό ιστό, στο εντερικό επιθήλιο και στο νευρικό ιστό. Το τοξόπλασμα είναι το μοναδικό πρωτόζωο στη φύση που μπορεί να προσβάλλει οποιοδήποτε εμπύρηνο κύτταρο. Μέσα στο κύτταρο, το πρωτόζωο συνήθως ζει στο κυτταρόπλασμα, ενώ σπάνια είναι δυνατόν να προσβάλλει και τον πυρήνα.Επίσης είναι μια μόλυνση την οποία μπορείτε να κολλήσουμε από ένα μικροσκοπικό παράσιτο, που ονομάζεται Toxoplasma gondii. Αν και η μόλυνση είναι σε γενικές γραμμές ήπια και χωρίς συμπτώματα για άτομα με υγιή ανοσοποιητικά σύστημα, είναι επικίνδυνη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης γιατί το παράσιτο μπορεί να μολύνει τον πλακούντα και το μωρό μας.
Στην περίπτωση που έχουμε τοξόπλασμα πηγαίνουμε στον γιατρό μας που θα μας χορηγεί με αντιβιοτικά.
Το τοξόπλασμα είναι το μοναδικό πρωτόζωο στη φύση που μπορεί να προσβάλλει οποιοδήποτε εμπύρηνο κύτταρο.Το τοξόπλασμα εμφανίζει τρεις μολυσματικές μορφές και κύριος ξενιστής του είναι η γάτα. Μέσω της γάτας μπορεί να προσβάλλει τον άνθρωπο και άλλα ζώα (πουλιά, τρωκτικά, χοίρους, πρόβατα κ.ά.). Η γάτα μολύνεται με τη βρώση μολυσμένου κρέατος ή απορριμάτων. Ο άνθρωπος μολύνεται με κατάποση κύστεων του παρασίτου από κόπρανα γάτας που έχουν βρεθεί στα χέρια του (σύνηθες για παιδιά) ή με τη βρώση ατελώς ψημένου χοιρινού κρέατος που περιέχει μολυσματικές κύστεις. Συνεπώς, κύρια πηγή μετάδοσης στον άνθρωπο στις αναπτυγμένες χώρες είναι τα κατοικίδια ζώα, κυρίως οι γάτες και τα οικιακά ποντίκια.

Ερώτηση 2) Τι είναι η Candida ,η λευκάζουσα και τι προκαλεί;
Η Candida είναι ένας μικροοργανισμός που φυσιολογικά ζει τρώγοντας νεκρό ιστό - ένα σαπρόφυτο - και αποφεύγοντας τα ζώντα υλικά. Όταν καταναλώνετε ποσότητες ζωικής πρωτεΐνης οι οποίες είναι γεμάτες με αντιβιοτικά ή όταν σας χορηγούνται διάφορα αντιβιοτικά από τον ιατρό ή τον φαρμακοποιό για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων, τα φάρμακα αυτά που εισέρχονται για πρώτη φορά στον οργανισμό μεταβάλλουν τον σαπροφυτικό οργανισμό, σε παθογόνο. Ένας παθογόνος μικροοργανισμός μπορεί να ζήσει και να μεγαλώσει με τους ζώντες ιστούς στο σώμα, και μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη ή νόσηση. Η λήψη κορτιζόνης, αντισυλληπτικών ή άλλων παραγώγων στεροειδών ουσιών προκαλεί ορμονική ανισορροπία στο σώμα σας. Και στην περίπτωση αυτή, μπορούμε να έχουμε αλλαγές της κατάστασης του μύκητα, έτσι ώστε να αρχίσει το καντιντισιακό σύνδρομο.
Όλοι μας σχεδόν στις δυτικές βιομηχανοποιημένες κοινωνίες είμαστε ευαίσθητοι στο να νοσήσουμε με Candida. Και για να το πούμε απλά, όταν αρχίζουν να παρουσιάζονται τα συμπτώματα σε ένα άτομο που έχει μολυνθεί, αυτό σημαίνει ότι το ανοσολογικό του/της σύστημα έχει τελικά υποκύψει στις μη φυσιολογικές επιδράσεις της σύγχρονης ζωής. Από τη στιγμή που η Candida albicans υπάρχει παρούσα σε όλο τον κόσμο, σε οποιαδήποτε στιγμή που το ανοσολογικό σύστημα του ατόμου θα εξασθενήσει, τότε υπάρχει υπέρ-αποικισμός του μύκητα.


ΠΑΙΔΙΑ (Κώστα, Ελεάννα και Παρύσατις για την Λευκάζουσα δεν μπόρεσα να βρω.Αν θέλετε να συμπληρώσετε κάτι παραπάνω, συμπληρώστεε !)

iGoogle

iGoogle

Οι οργανισμοί μέσα στο οικοσύστημα.

i. Μέσα στο οικοσύστημα της φωτογραφίας βλέπουμε διάφορους οργανισμούς.
Το οικοσύστημα αυτό είναι ένας υδροβιότοπος.Έχουμε ερπετά,ψάρια,πτηνά,αμφίβια,φυτά,έντομα κλπ. Όλοι αυτοί οι οργανισμοί αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και διατηρούν μια ισσοροπία στο οικοσύστημα στο οποίο ζουν.Ο ένας οργανισμός τρέφεται απ'τον άλλον με απόλυτη συνέπεια.
Διαφορετικά,αυτός ο "κύκλος" θα διαταραχτεί με αποτέλεσμα να καταστραφεί όλη η τροφική αλυσίδα.
Το οικοσύστημα αυτό,αποτελείται από βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες.ΒΙΟΤΙΚΟΙ ονομάζονται όλοι οι οργανισμοί που συμμετέχουν στην τροφική αλυσίδα του οικοσυστήματος.ΑΒΙΟΤΙΚΟΙ ονομάζονται οι "άβιοι" παράγοντες,όπως οι πέτρες,ο αέρας,το φώς κλπ.
ii. Αυτοί οι οργανισμοί ζουν σ'έναν βιότοπο και στην περίπτωση αυτή συγκεκριμένα,σ'έναν όπως είπαμε και πριν,ΥΔΡΟΒΙΟΤΟΠΟ.
Βιότοπος (biotope) γενικά ονομάζεται οποιαδήποτε περιοχή, κατά σύνολο ή μέρος αυτής, επί της οποίας όμως ο προσδιορισμός της καθορίζεται από τους επικρατέστερους οργανισμούς που ζουν σε αυτή. Ειδικότερα αν στη περιοχή αυτή περιλαμβάνεται υδάτινη επιφάνεια (π.χ. λίμνη, ποταμός, έλος κ.λπ.), τότε ονομάζεται υδροβιότοπος.


Παρύσατις-Μαρκέλλα
Κατηρίδου

iv.Η σχέση που υπάρχει ανάμεσα στα μέλη των βιοτικών παραγόντων είναι η τροφική αλυσίδα.Η Αλκυνόα τρώει τα ψάρια. ο βάτραχος τρώει την λιβελλούλα.Η λιβελλούλα τρέφεται με υδρόβιους κοριούς.Το σαλιγκάρι τρέφεταια απ' τα φυτά που υπάρχουν στο οικοσύστημα τα οποία αναπτύσσονται με το φως ,το νερό και τα θρεπτικά συστατικά που παίρνουν από το έδαφος και το διοξείδιο του άνθρακα. Επομένως οι αβιοτικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη τενός οικοσυστήματος γιατί με τη βοήθεια τους μεγαλώνουν τα φυτά τα οποία αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των βιοτικών οργανισμών. 
σύμφωνα με όλα τα παραπάνω παρατηρούμε ότι επικρατεί το φαινόμενο της τροφικής αλυσίδας αφού φια να επιζήσει ένας οργανισμός τρέφετε ο ένας με τον άλλο.

ΕΡΓΑΣΙΑ 1. 

    Στο οικοσύστημα ζουν βιοτικοί και αβιοτικοί παράγοντες! Οι αβιοτικοί που υπάρχουν στην εικόνα είναι το φως (ήλιος) , το κλίμα, το νερό και το έδαφος.Ενώ βιοτικοί είναι τα ζώα(αλκιόνα, λιβελούλα, βάτραχος, σαλιγκάρι), τα φυτά(, οι μύκητες και τα βακτήρια).

Αυτοί οι οργανισμοί αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και σχετίζονται γι' αυτό στο οικοσύστημα υπάρχει αρμονία και τάξη. 

Εδώ στην εικόνα βλέπουμε την διαδικασία της ενέργειας του οικοσυστήματος.

Επίσης η ενέργεια σε ένα οικοσύστημα εισέρχεται μέσου των παραγωγών με την φωτοσύνθεση

και διανέμεται στους υπόλοιπους οργανισμούς με τις τροφικές σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους. Αυτή την πορεία την χαρακτηρίζουμε ως Ροή Ενέργειας Στο Οικοσύστημα.

(Λοιπόν!Κώστα-Παρύ-Ντενίς,έψαξα και βρήκα κάποιες πληροφορίες από το internet για το 2ο κομμάτι που μας ζητάει η εργασία : γιατί ο ήλιος μας παρέχει ενέργεια.κοιτάξτε το και πείτε μου τι δεν σας αρέσει να το διορθώσω και να το αλλάξω...)

             

                Γιατί ο ήλιος μας παρέχει ενέργεια;

• Η σημασία του Ήλιου στην εξέλιξη και την διατήρηση της ζωής στην Γη είναι βασική, καθώς με τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης, προσφέρει την απαραίτητη ενέργεια για την ανάπτυξη των ζωντανών οργανισμών, και διατηρεί την επιφανειακή θερμοκρασία της Γης σε ανεκτά επίπεδα για τη ζωή.
• Ο ήλιος είναι το μόνο άστρο που επηρεάζει φανερά τη ζωή μας, όχι μόνο την ημέρα αλλά και τη νύκτα, με ηλιοφάνεια, αλλά και τις συννεφιασμένες ημέρες. Ο ήλιος παράγει και ακτινοβολεί τεράστιες ποσότητες ενέργειας. Σε κάθε δευτερόλεπτο ο Ήλιος εκπέμπει τόση ενέργεια, όση θα έδινε μια έκρηξη 4 δισεκατομμυρίων βομβών υδρογόνου των 100 μεγατόνων η κάθε μία.

                    

• Ο ήλιος μας αποτελείται ως επί το πλείστον από το υδρογόνο (70%), το ήλιον (28%) και το υπόλοιπο 2% από βαρέα στοιχεία. Παράγει ενέργεια από σύντηξη υδρογόνου στο εσωτερικό του. Πιο συγκεκριμένα, με την αλυσιδωτή αντίδραση πρωτονίου-πρωτονίου, με την οποία καταναλώνει το υδρογόνο του με ένα ρυθμό 4.000.000 τόνων, ανά δευτερόλεπτο, παράγοντας ήλιο.
• Σε όλους τους αστέρες, άρα και στον ήλιο, η ενέργεια παράγεται με την πυρηνική σύντηξη. Το υδρογόνο που υπάρχει στον πυρήνα του, μέσω της πυρηνικής σύντηξης, μετατρέπεται σε ήλιο. Κατά τη διάρκεια της  αντίδρασης αυτής, πρωτόνια συγκρούονται και δημιουργούν πυρήνες ηλίου, ενώ ταυτόχρονα απελευθερώνεται ενέργεια με τη μορφή ακτινών γ και νετρίνων.
• Ή αλλιώς ο ήλιος μας εκπέμπει ενέργεια ίση με 386 δισεκατομμύρια Μegawatts και κάθε δευτερόλεπτο 700.000.000 τόνοι υδρογόνου μετατρέπονται σε 695.000.000 τόνους ηλίου και 5.000.000 τόνους σε ενέργεια με τη μορφή ακτίνων γάμμα. Καθώς ταξιδεύει προς την επιφάνεια, η ακτινοβολία συνεχώς απορροφάται και επανεκπέμπεται σε ολοένα μικρότερη θερμοκρασία, έτσι ώστε, όταν φτάσει στην επιφάνεια, να γίνει κυρίως ορατή ακτινοβολία. Για το 20% τουλάχιστον στο δρόμο της προς την επιφάνεια η ενέργεια φέρεται περισσότερο μέσω  μετάδοσης, παρά με ακτινοβολία.

• Δεξιά βλέπουμε στην εικόνα του ήλιου τα νήματα, τις τεράστιες προεξοχές που μοιάζουν με χείμαρρους υπερθερμασμένων αερίων, που εκτοξεύονται με τεράστιες ταχύτητες σε αποστάσεις εκατομμυρίων χιλιομέτρων στο διάστημα.

*Πυρηνική σύντηξη (συν + τήξη) ονομάζεται η συνένωση ελαφρών πυρήνων σε βαρύτερους με ταυτόχρονη απελευθέρωση ενέργειας.

*Χείμαρρος ονομάζεται ένα ποτάμι που είναι στεγνό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

(Πηγές: Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια και www.physics4u.gr)

Λοιπόν Παρύ Κώστα και Ελεάννα βρήκα κάποιες πληροφορίες που μπορεί να μας βοηθήσουν πολύ! ΚΟΙΤΑΞΤΕ :

Η ενέργεια είναι απαραίτητη στην καθημερινή ζωή στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Για το λόγο αυτό είναι πλέον αναπόφευκτη η αντιμετώπιση των μεγάλων ενεργειακών προκλήσεων που συνεπάγονται οι κλιματικές αλλαγές, η αυξανόμενη εξάρτηση από τις εισαγωγές ενέργειας, η πίεση που υφίστανται οι ενεργειακοί πόροι και η προμήθεια όλων των καταναλωτών με ενέργεια ασφαλή, σε προσιτές τιμές.
Η εφαρμογή φιλόδοξης ενεργειακής ευρωπαϊκής πολιτικής, η οποία να καλύπτει όλες τις πηγές ενέργειας - ορυκτές (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, άνθρακας), πυρηνικές ή ανανεώσιμες (ηλιακή, αιολική, από βιομάζα, γεωθερμική, υδροηλεκτρική, παλιρροιακή) - αποσκοπεί στη δρομολόγηση μιας νέας βιομηχανικής επανάστασης, η οποία θα μεταμορφώσει την ΕΕ σε οικονομία χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας που να είναι ασφαλέστερη, ανταγωνιστικότερη και περισσότερο αειφόρος.

Έτσι, έχουμε μορφές της ενέργειας οι οποίες μπορεί να' ναι :

• Κινητική ενέργεια, είναι η ενέργεια που έχει ένα υλικό όταν κινείται και αναφέρεται στην ικανότητά του να παράγει έργο. Μαθηματικά, η κινητική ενέργεια ενός σώματος, ορίζεται-υπολογίζεται ως το ήμισυ του γινομένου της μάζας του επί το τετράγωνο της ταχύτητάς του
• - Δυναμική ενέργεια, η ενέργεια δηλαδή που έχει το σώμα όταν βρίσκεται σε κάποιο πεδίο δυνάμεων (*), διακρίνεται σε ενέργεια θέσεως, (π.χ. η βαρύτητα) και ενέργεια μορφής, που εμφανίζεται όταν συστρέφουμε, συμπιέζουμε, τεντώνουμε ή λυγίζουμε ένα υλικό αλλάζοντας τη φυσική του μορφή π.χ. το παραμορφωμένο μέταλλο ή λάστιχο.
•  Η θερμική ενέργεια, το σύνολο δηλαδή της κινητικής ενέργειας των σωματιδίων που συγκροτούν τα υλικά σώματα, καθώς αυτά κινούνται στο εσωτερικό τους. Με τον όρο θερμότητα εννοούμε ειδικά την ενέργεια που μεταφέρεται από ένα σώμα υψηλής θερμοκρασίας σε άλλο με χαμηλότερη θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η κινητική ενέργεια των σωματιδίων του.
• - Η ηλεκτρική ενέργεια, που αναφέρεται στην κινητική ενέργεια των κινούμενων ηλεκτρονίων (ηλεκτρικό ρεύμα), λόγω της ύπαρξης διαφοράς δυναμικού στα άκρα ενός αγωγού.
•  Η χημική ενέργεια, το σύνολο της δυναμικής ενέργειας που απαιτήθηκε για τη συγκρότηση μορίων χημικών ουσιών από διάφορα άτομα, κάτω από την αλληλεπίδραση ηλεκτρομαγνητικών δυνάμεων. Η χημική ενέργεια αποδίδεται συνήθως ως θερμική ή ηλεκτρική, όταν τα μόρια διασπώνται και πάλι σε άτομα ή μετασχηματίζεται στους οργανισμούς σε θερμική και κινητική, με βιολογικούς μηχανισμούς, και ονομάζεται ζωική ενέργεια.
• - Ηλιακή ενέργεια, είναι η πυρηνική ενέργεια που προέρχεται από τη σύντηξη πυρήνων υδρογόνου στον ήλιο, ενώ φωτεινή ενέργεια χαρακτηρίζεται η ενέργεια που μεταφέρεται ως ορατό ηλεκτρομαγνητικό κύμα, δηλαδή φως και αποτελεί μέρος της ηλιακής ενέργειας. 

ΑΒΙΟΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ   είναι αυτοί που καθορίζουν

τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά των οργανισμών αλλά και των πληθυσμών, κοινωνιών και οικοσυστημάτων. Οι κυριότεροι αβιοτικοί παράγοντες είναι η ηλιακή ακτινοβολία, το φως, η θερμοκρασία, το νερό, το έδαφος, οι βροχόπτωση, ο αέρας και ο άνεμος, το κλίμα, η γεωμορφολογία και η πυρκαγιά. Οι χημικοί και φυσικοί αβιοτικοί παράγοντες παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία και οι ζωντανοί οργανισμοί ανταποκρίνονται με συγκεκριμένο τρόπο σε αυτή την ποικιλότητα. Η περιοχή της ποικιλότητας ενός παράγοντα μέσα στο οποίο ένα είδος μπορεί να επιβιώνει   και  να  εκτελεί  τις  βιολογικές  του  λειτουργίες  ονομάζεται εύρος ανοχής (tolerance range). Στο κέντρο περίπου αυτής της διακύμανσης υπάρχει ένα σημείο στο οποίο το είδος λειτουργεί περισσότερο αποτελεσματικά και λέγεται άριστο (optimum). Στα πλαίσια αυτά αν τα επίπεδα ενός αβιοτικού παράγοντα βρίσκονται έξω από το εύρος ανοχής για ένα συγκεκριμένο είδος οργανισμών τότε το είδος δεν μπορεί να επιζήσει.

Κάθε σύστημα των βιοτικών και αβιοτικών παραγόντων μιας περιοχής ονομάζεται οικοσύστημα. Το σύστημα αυτό αποτελείται από δύο κύρια τμήματα: Α)Το σύνολο των ζωντανών οργανισμών, δηλαδή τηνβιοκοινότητα Β)Το σύνολο των μη ζωντανών παραγόντων, τον (βιότοπο). Τον αποτελούν στοιχεία όπως το έδαφος, το νερό, η ατμόσφαιρα, η θερμοκρασία κτλ. Την βιοκοινότητα αποτελούν όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, που δέχονται τις επιδράσεις του αβιοτικού περιβάλλοντος. Υπάρχουν πολλοί τύποι οικοσυστημάτων. Στην θάλασσα ονομάζονται θαλάσσια οικοσυστήματα, όσα απαντούν σε ακτές αποκαλούνται παράκτια οικοσυστήματα, ενώ στην ξηρά ονομάζονται Χερσαία οικοσυστήματα. Όταν σε μια έκταση ξηράς υπάρχουν μόνο γεωργικές καλλιέργειες, τότε μιλάμε για ένα αγροτικό οικοσύστημα. Υπάρχουν, επίσης, και τα οικοσυστήματα των γλυκέων υδάτων, οι υγρότοποι. Ο ρόλος των τελευταίων είναι σημαντικός, καθώς παρέχουν τροφή και προστασία σε ένα μεγάλο αριθμόπτηνών, θηλαστικών, ψαριών και άλλων οργανισμών. 

ΕΛΕΑΝΝΑ, ΠΑΡΥΣΑΤΙΣ, ΚΩΣΤΑ αν έχετε να συμπληρώσετε κάτι άλλο.. κάντε το! :)

ΑΓΑΠΗΤΗ ΟΜΑΔΑ

Λοιπόν παιδιά,εγώ μπήκα και έφτιαξα κάποια πράγματα..!
Κάντε κι εσείς ό,τι αλλαγές θέλετε και σιγά σιγά να αρχίσουμε την εργασία!



PariCatis.
xxx